Elif ile Emir
“İkimiz de birbirimizi fark etmişiz.”
Geçen gün kafede çalışıyordum. Arka masada oturan biriyle bir ara göz göze geldik. Hoşuma gitmişti ama sürekli dönüp bakmak da istemiyordum. İnsan bir noktadan sonra “Acaba çok mu belli oluyor?” diye düşünüyor.
Kahvemi almak için kalktığımda yanından geçtim. Yine göz göze geldik.
“Acaba o da benimle tanışmak ister mi?”
Yanına gidip konuşmak istemiyordum ama onun da tanışmaya açık olduğumu bilmesini isterdim. Bu yüzden Mingle’ımı taktım ve masama geri döndüm.
Emir “Merhaba, ben Emir.”
Elif “Merhaba, ben Elif.”
Sonrası kendiliğinden gelişti. Biraz sohbet ettik, sonra birlikte kahve içmeye karar verdik.
Şimdi düşününce, ikimiz de birbirimizi fark etmişiz. Fakat o küçük işaret olmasa muhtemelen hiçbir şey yapmadan kalkıp gidecektik.
“İyi ki Mingle’ım vardı.”